Rogowacenie rogówki: formy i objawy choroby, metody leczenia

Jak wygląda rogowacenie pęcherzykowe, dlaczego się rozwija i czy choroba może zostać wyleczona?

Rogowacenie mieszkowe – określa kliniczne i histologiczne oznaki pewnych zmian objawowych lub grupę chorób dermatologicznych zwanych „rogowacenie mieszkowe”, któremu towarzyszy rogowacenie (nadmiernego rogowacenia nabłonka) i zatkania mieszków włosowych.

Etiologia i patogeneza choroby

Niektórzy autorzy proponują podzielenie rogowacenie skóry pęcherzyków, w zależności od etiologicznego (przyczynowego) czynnik wrodzony i nabyty. Te ostatnie z kolei są podzielone na podstawowej, znajdują się na skórze, nie zostały zmienione przez zapalenia lub innego procesu chorobowego i wtórne. Jednocześnie, autorzy ostrzegają, że takie rozróżnienie jest tylko względna, ponieważ przerost warstwy rogowej komórek bez uprzedniej zmiany obszaru skóry jest tylko pozorna i jest praktycznie niemożliwe.

Zasada mechanizmu rozwoju patologii

W obecności normalnych warunkach fizjologicznych komórki nabłonkowe są utworzone w warstwie podstawowej rozmnażania się przez podzielenie komórek keratynocytu. W przyszłości młode komórki już nie dzielą się.Podlegają one różnicowania i wzrostu stopniowo tracą swoje jądra i organelli i są wypełnione białka keratynowego – keratynizacji lub rogowacenia.

Rosnące młode komórki wypierają starszych leżących nad nimi i zajmują miejsce tych drugich. Cały cykl życia normalnych trwający proces „miękki” keratynizacji dwa dni, a kończy się z trudem zauważalny obierania jedną warstwę nabłonka wielowarstwowego płaskiego. Proces ten, zmuszając nowo utworzonych komórek są przemieszczane w kierunku powierzchni skóry, a także ułatwia przepływ substancji wnikania do naskórka.

Ze względu na działanie różnych czynników chorobotwórczych (nabyte lub genetycznie uwarunkowaną) jest zaburzenie procesów nabłonka keratynizacji, którym towarzyszy niepełnego dojrzewania i opóźnienie odrzucenie komórek warstwy rogowej, zwiększając jej grubość i zamknięcia prześwitu mieszków włosowych.

Nabyte rogowacenie pęcherzykowe

Zwykle rozwija się w wyniku:

  • zaburzenia metaboliczne i endokrynologiczne, szczególnie w niedoczynności tarczycy i cukrzycy;
  • niedożywienie żywności o niskiej zawartości witaminy A, E, C i B;
  • trzeciorzędowych kiła, HIV, gruźlica warty skóry, zakażenia grzybicze na stopach (stopy);
  • autoimmunologiczne choroby tkanki łącznej (toczeń układowy rumieniowaty, twardzina skóry, itd.) i chorób alergicznych;
  • nadmierne narażenie na promieniowanie rentgenowskie i inne rodzaje promieniowania, jak również stały fizyczny wpływ na obszary skóry lub kontakt ze szkodliwymi chemikaliami itp.

Nabyta rogowacenie występuje w postaci jednego lub wielu elementów, które mogą być trudne trądzik i do łączenia infekcji gronkowcowego lub paciorkowce – proces zapalny i ma postać figówka i powierzchni follikullitov, czyraczność, figówka etc …

Jak pozbyć się grudkowatego rogowacenia nabytej postaci?

Objawowe postać łatwo leczyć jednocześnie eliminuje przyczynę albo odpowiedniej kontroli chorób przewlekłych wywołało rogowacenie rozwoju i stosowania przeciwzapalne, środki przeciwbakteryjne, przeciwhistaminowe, terapii i immunoterapii immunomodulatorów, jak płyny i kremy ze składnikami przeciwzapalny, obierania, enzymy, witaminy.

Wrodzone formy choroby

Czy można leczyć wrodzoną postać rogowacenia?

Gdy mówimy o rogowacenie mieszkowe dotyczy dużej grupy chorób wrodzonych, chorób przejawia keratynizacji sposobem, których przyczyna leży w dziedzicznej transmisji lub określenia genetycznej.

Ta ostatnia reprezentuje stan funkcjonalny w organizmie, w którym w danym okresie życia, pod wpływem specyficznych niejasne okoliczności, często patologiczne powstaje aktywacji genów. Wrodzona patologia nie musi być obecna w chwili narodzin dziecka lub w młodym wieku. Może przejawiać się w procesie życia w każdym wieku, także u dorosłych.

Nie jest możliwe radykalne patogenetyczne leczenie rogowacenia pęcherzyka z powodu uwarunkowań genetycznych lub dziedzicznych. Może to być objawowe, tj. Mające na celu wyeliminowanie lub zmniejszenie nasilenia objawów choroby przez dłuższy lub mniej długi czas.

Klasyfikacja wrodzonych rogowacenia pęcherzykowego

Dziedziczne folikularne rogowacenia stanowią dość dużą grupę chorób, z których niektóre nie są kazuistyczne w praktyce dermatovenereologów.

W nowoczesnej klasyfikacji są one podzielone na:

  1. Płytkowe, które obejmują mieszki włosowe, chorobę Devergie'ego, przetrwałe ziarniniakowe nadmierne rogowacenie skóry, chorobę Morrow-Brook, płaskonabłonkowe rogowactwo Doha.
  2. Atrofia – nadliczbowy rumień bliznowaty, lub nadmierna ulceratema, atrofodermia robaczkowa, odbarwianie rogowaciałego rogowacenia Siemensa.
  3. Wegetatywny, obejmujący grudkowe i parafialne rogowacenie Kirl, serpentynowe rogowacenie Lutza, chorobę Darje-White'a.

W przypadku chorób należących do dwóch pierwszych grup charakterystyczną tendencją jest niepozorny lub subtelny postęp oraz stopniowy proces atrofii skóry w obszarze zmian chorobowych.

Objawy kliniczne niektórych rogowacenia

Wypadanie włosów

Rozpowszechniony, zaczyna objawiać się u dzieci w wieku od 2 do 3 lat, osiąga maksymalny rozwój (częściej u dziewcząt i kobiet w młodym wieku) w wieku od 15 do 20 lat, po czym jego aktywność stopniowo się zmniejsza i "zapada" w dojrzałym wieku.

Choroba charakteryzuje się erupcjami, zlokalizowanymi na dłoniach i stopach (powierzchnia zewnętrzna), na skórze pośladków, a rzadziej na twarzy, na skórze głowy, łokci i stawach kolanowych. Elementy to czerwonawe, małe, gęste guzki, przesiąknięte w środku przez obciskane, niczym spiralne, pistoletowe włosy. Dotknięte obszary przypominają "gęsią skórkę", wynikającą z dreszczy lub nagłego strachu.

Wysypkom towarzyszy niewielki świąd, zwiększona suchość dotkniętych obszarów i nieznacznie wyraźny złuszczanie, szczególnie na zewnętrznej powierzchni kończyn górnych i dolnych. Zjawiska te nasilają się przy niskiej wilgotności otoczenia.

Wypadanie włosów

Dzierzawa

Lub biegnąca z zaczerwienieniem włosa biegunka Devergie jest rzadką przewlekłą zapalną dermatozą ze stopniowym, rzadziej ostrym początkiem z satysfakcjonującym ogólnym samopoczuciem. Istnieją dwa kliniczne warianty choroby:

  • Klasyczny.
  • Młodzież ograniczona.

Na tę rogowacenie składają się erupcje grudkowych grudkowych elementów o stożkowatym kształcie z charakterystycznymi kolcami rogowatego nabłonka, zwanych "stożkami Béniera".Mieszki włosowe, w centrum których znajdują się włosy, są otoczone strefą rumieniową. Podczas badania palpacyjnego powierzchni skóry w obszarze wysypki guzowatej występuje typowa szorstkość (objaw "tarcia"). Typowy jest pomarańczowo-czerwony lub ceglastoczerwony kolor wysypki.

W początkowej fazie wysypki są zgrupowane w jednej blaszce lub rumieniach z lokalizacją w górnej połowie ciała. Później stopniowo rozprzestrzeniają się na dolną połowę tułowia, na twarz i skórę głowy. Na twarzy pojawiają się rumieniowe plamki z łagodnym złuszczeniem, a na głowie towarzyszy im świąd o różnej intensywności i żałobnej ekstydzie, przypominający łojotokowe zapalenie skóry.

Z biegiem czasu objawy kliniczne stopniowo się zmieniają. Poszczególne łuszczące się rumieniowe płytki łączą się, w wyniku czego zmiany skórne rozprzestrzeniają się, a proces przyjmuje postać rozproszonej erytrodermii rozproszonej. W tym przypadku najważniejszym objawem diagnostyki różnicowej są pojedyncze zaokrąglone (w formie monet) obszary, których średnica wynosi około 10 mm, wizualnie zdrowa skóra.

Są one losowo rozproszone na każdej części ciała i znajdują się na tle rozproszonej erytrodermii. Obieranie w obszarze ognisk nie jest jednolite. Ma cienką blaszkowatą postać na górnej połowie ciała i, głównie, dużą płytkę krwi na dolnej połowie.

Połowa przypadków towarzyszy objawów Bine reprezentujących hiperkeratozę powierzchni tylnej paliczków palców. U 80% chorych na początku choroby lub rozwija się później hiperkeratoza żółto-czerwony kolor na powierzchni dłoniowej i podeszwy.

Ale elementy często wysypka w chorobie Deverzhi mogą być podobne do tych, łuszczyca, erytrodermii i rozproszone – z toksikodermiya. Ponadto, nie jest często występującym objawem zakażenia paznokci, przejawia się w wyraźnym paznokciem hiperkeratozy, koloru żółtawego i podłużnej lub poprzecznej prążkowania płytki paznokcia, odkształcenie „kleszcze ptaka” typ (szponowatość paznokci).

Flegel odporny na hiperkeratozę

Pokazują ją małe, porozrzucane żółtawo-pomarańczowe lub czerwonawo-brązowe grudki o średnicy do 5 mm. Czasami grudki mogą być otoczone wałkiem tego samego koloru.Pod masami rogów (po ich usunięciu) odsłonięto depresję o lekko wilgotnej powierzchni i krwawieniu miejscu. Wybrzuszenia są zlokalizowane głównie na nogach (uda, podudzie, tylna powierzchnia stóp) i znacznie rzadziej – na rękach, bardzo rzadko – na pniu.

Morrow-Brook grudkowe rogowacenie

Zwykle zaczyna się w dzieciństwie od suchej skóry dłoni i stóp, która stopniowo rozprzestrzenia się na skórę głowy i tułów. W wyniku wyraźnego rogowacenia na dłoniach i stopach tworzą się głębokie fałdy i pęknięcia. Ponadto, stopniowo rozwijają się zagęszczenia i deformacji płytek paznokcia, pojawiają się na nich bruzdy wzdłużne.

Na tle suchej skóry, rozproszone grudki suche pęcherzykowe mają gęstą konsystencję i zaokrąglony kształt, w centrum niektórych z nich widoczny jest napuszony spinu lub fragment włosów. Elementy są szaro-kolorowe, ułożone, z reguły, symetrycznie i zlokalizowane głównie na pośladkach, bocznej powierzchni dłoni i stóp, a bardzo rzadko na twarzy (głównie u dzieci). W niektórych przypadkach w wysypce występuje zaczerwienienie skóry. Przebieg procesu pogarsza się w zimnej porze roku.

Zapalenie łuskowate pęcherzykowe Doha

Częściej występuje u mężczyzn i zaczyna się w okresie dojrzewania. Istnieją opisy rodzinnych przypadków tej patologii. Charakterystycznymi elementami są izolowane, gęsto położone grudki grudkowe. Reakcja zapalna nie jest wyrażana. W centralnej części pęcherzykowego ujścia patologicznego elementu znajduje się cienki płatek w skali szarości, po usunięciu którego czarne kropki są odsłonięte. Po usunięciu elementów wysypki na ich miejscu pozostaje odbarwiony obszar zrogowaty.

Ulcerema Ulcerema

Z reguły objawia się ona w dzieciństwie lub w okresie dojrzewania (czasami przy urodzeniu) z rumieniem, blisko zlokalizowanymi guzkowymi guzkami hiperkampicznymi, które wywołują wrażenie ziarnistej ulgi i różnymi przejawami zmian zanikowych.

Wysypki są symetryczne i zlokalizowane najpierw na skórze zewnętrznego obszaru brwi, po czym mogą rozprzestrzeniać się na skórę czoła, policzków, podbródka iw bardzo rzadkich przypadkach – na okolicę barku, pośladki i uda. Po pewnym czasie następuje tworzenie powierzchownych blizn pęcherzykowych, w połączeniu z nadmiernym rogowaceniem, które nadaje ogniskom wygląd sieci.

Na skórze policzków dominuje zaczerwienienie (rumień) z łagodnym rogowaceniem i prawie niedostrzegalnym zanikiem. Procesy zanikowe prowadzą do utraty (czasem znaczącej) włosów w brwiach. Czasami można rozwinąć psotną ekdyzję i sinicę paliczków paznokci, zaczerwienienie skóry w dłoniach i stopach.

Zdarzały się przypadki łączenia się rogowacenia z wadami wrodzonymi, ze spowolnieniem rozwoju fizycznego i umysłowego.

Choroba Darjeela-White'a

Lub wegetatywna mieszanka pęcherzykowa Daria, jest stosunkowo rzadką patologią charakteryzującą się mnóstwem izolowanych pęcherzykowych erupcji hiperkerycznych o średnicy do 5 mm w "łojotokowych" obszarach skóry.

Choroba rozwija się u dzieci i młodzieży. Elementy wysypki na początku mają barwę miąższu. Następnie są pokryte małymi szarawobrązowymi skorupkami, łączą się w powiększające (wegetatywne) brodawkowate ogniska, którym towarzyszy zwilżanie fałd skórnych. Początkowo wysypka pojawia się na skórze twarzy i skóry głowy, za małżowinami, rozciąga się do strefy międzyłopatkowej, mostka, fałd skóry, a czasem na całym ciele.

Jednym z charakterystycznych objawów choroby jest nadmierne rogowacenie pod paznokciami. Istnieje rozszczepienie i nierównomierne łamanie płytek paznokciowych na swobodnej krawędzi. Pęknięcia pojawiają się w nich w formie litery "V" i podłużnej, naprzemiennie ze sobą, czerwonawo-brązowe i białawe linie.

Z tyłu dłoni i stóp, erupcje są podobne do brodawek. Czasami możliwe jest uszkodzenie powierzchni dłoniowej i podeszwowej jako słabo wyrażonego punktu, wspólnego lub przypominającego nieciągłą hiperkeratozę. Opisane są odizolowane przypadki skórnych z kombinacją małych białawych niebieskawo grudkowa wykwitów w błonach śluzowych jamy ustnej, gardła i przełyku, odbytu i pochwy.

Możliwe komplikacje choroby spowodowanej przez zakażenie bakteryjne i wirusowe infekcje skóry, jak również zaostrzenie okresie wiosna lata, ze względu na zwiększoną wrażliwość na promieniowanie ultrafioletowe.

Czerwone włosy, wystraszone kręgiem, Devergie

Jak leczyć rogowacenie pęcherzykowe

Podobnie jak w regulacji wzrostu komórek różnych typów pierwszorzędowych odbywa się witaminę „A”, które są podstawowymi sposobami leczenia preparatami zawierającymi syntetycznego retinoidu.Najskuteczniejszym z nich jest neotigazon w kapsułkach do podawania doustnego. Jego aktywnym składnikiem jest acytretyna, która łatwo migruje do tkanek. Lek ma indywidualną ilość i szybkość wchłaniania z przewodu pokarmowego, a także wiele skutków ubocznych.

Dlatego jest przepisywany w indywidualnie dobranych dawkach (od 25 do 75 mg) raz dziennie średnio przez 9 miesięcy. Podobne działanie mają preparaty Izotretinoin, Alitretinoin, Etretinat. Prowadzą one do normalizacji końcowym stadium różnicowania nabłonka, hamują wytwarzanie łoju i rozrost nabłonka w przewodach gruczołów łojowych, ułatwić tworzenie zrogowaciałych masy, jak również wydzielenie w przeszłości i łoju.

Zaleca się unikanie jednoczesnego przyjmowania innych retinoidów i witaminy "A". Niektórzy autorzy uważają, że obecność przeciwwskazań do neotigazon kursy alternatywne mogą być glikokortykosteroidy (prednizolon, Diprospan) lub cytostatyki (Prospidin), antymetabolity (metotreksat – antagonista kwasu foliowego).

Terapia lokalna

Aplikacja połykanie Atsitreina czynników zewnętrznych już nie jest krytyczna, jednak znacznie poprawia stan zdrowia i znacznie poprawia jakość życia pacjenta.

Maści do leczenia rogowacenie mieszkowe obejmuje zarówno kwas salicylowy (2-5%), mocznika (10%) i kwas ANA – jabłkowego (od 1 do 20%), kwas mlekowy i inne owoce, aby ułatwić masywnego odrzucenie zrogowaciałych warstw naskórka.

Krem stosuje się również w witaminy „A”, żel tazaroten (0,01% i 0,5%), z retinoidów i Dayvoneks Psorkutan (maści i kremów) zawierającego kalcypotriol jako substancję czynną (hamuje proliferację keratynocytów) Tigazonovy śmietany (0 , 1%), maści fluorouracyl, leki krem ​​glukokortykoidów i innych. Oprócz tego, zgodnie z zaleceniami siarczkowych lub radonu kąpieli, DEAD wodzie morskiej, i tak dalej. d.

Leczenie laserowe

W ostatnich latach coraz większą uwagę przyciąga leczenie rogowacenia pęcherzykowego za pomocą lasera. W ograniczonych obszarach stosuje się laser pulsacyjny, laser erbowy i dwutlenek węgla, które mają działanie zarówno chirurgiczne, jak i przeciwzapalne.Oprócz ablacyjnych technik laserowych czasami stosuje się nieabsorbującą fototermolizę frakcyjną.

Leczenie rogowacenia pęcherzykowego w domu

Przeprowadzono przyjmując leki lub dżem z jagód i owoców ze zwiększoną zawartością witaminy „A”, „C” i „E” oraz przeprowadzenie procedury złuszczania. Do tych celów można stosować kremów opartych na kwas salicylowy lub kosmetyków zawierających naturalny owoc alfa hydroksykwasy – kwas mlekowy, kwas glikolowy, kwas cytrynowy, kwas jabłkowy, kwas hydroksyoctowy i in.

Po zabiegu eksfoliacji dotknięty obszar należy traktować najlepiej za pomocą 2% roztworu balsamu kwasu salicylowego „Noreva Exfoliac” lub mleko „Uriage Keratosane 15”, a następnie smarowanie dowolny odżywczy krem ​​do zmniejszenia suchość skóry i złuszczanie zapobiec. Konieczne jest codzienne wykonywanie tych procedur.

W pewnym stopniu przyczynić się do zmniejszenia nasilenia rumień i zapobiega dodatkowe kąpiele bakteryjne, wirusowe lub grzybicze zakażenia z dodatkiem naparów glistnika zioła, tymianek, ziele dziurawca, rumianku, liści pokrzywy i kasztanowca, następnie trzeba użyć krem ​​odżywczy i / lub wykorzystywania ciała wilgotny okład z wodorostów.

Ponadto możliwe jest przeprowadzenie obróbki środków ludowej, które zawierają ciepłą kąpiel z dodatkiem mleka, napoje gazowane i skrobi ziemniaczanej (0,3-0,5 kg skrobi na łaźni wodnej), ziół, porcje mocowania na płyty hiperkeratozy Aloe pozostawia w ciągu nocy następnie leczenie alkoholem salicylowym i oliwą z oliwek, nakładanie cienkiej warstwy propolisu na dotknięte obszary przez okres do 5 dni.

Terapia różnych chorób tej grupy jest możliwa tylko objawowo, głównie przy indywidualnym doborze leków i ich dawkach, a stosowanie tradycyjnej medycyny musi być uzgodnione z dermatologiem.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Loading...
Podoba Ci się ten post? Udostępnij znajomym:

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!: