Rak płaskonabłonkowy skóry: rokowanie życia, metody leczenia, formy i rodzaje chorób

Rodzaje i formy płaskonabłonkowego raka skóry, leczenie, rokowanie

Płaskonabłonkowego raka skóry z komórek oznacza grupę guzów złośliwych, które rozwijają się keratynocyty skórne kolczastego warstwie naskórka, i są zdolne do wytwarzania keratyny.

Życie rokowanie płaskonabłonkowego raka skóry charakteryzuje się następującymi statystyka: w ciągu pierwszych 5 lat, aby przetrwać 90% ludzi, którzy mają rozmiar edukacja jest mniej niż 1,5-2 cm, a powyżej tej wielkości i kiełkowania nowotworów w tkankach bazowych – tylko 50% pacjentów.

Przyczyny rozwoju patologii

Głównym powodem rozwoju płaskonabłonkowego raka skóry jest predyspozycja genetyczna. Może być dziedziczna lub nabyta i wyraża się w:

  1. Uszkodzenie DNA komórkowego pod wpływem pewnych czynników, co prowadzi do mutacji genu "TP53", który jest kodowanym białkiem "p53". Ten ostatni jako regulator cyklu komórkowego zapobiega transformacji nowotworowej komórek. "TP53" jest jednym z głównych genów zaangażowanych w blokowanie rozwoju nowotworów złośliwych.
  2. Zaburzenia funkcji układu odpornościowego skierowane przeciwko powstawaniu nowotworów (odporność przeciwnowotworowa).Wiele ludzkich mutacji ciągle powstaje w ludzkim ciele, które są rozpoznawane i niszczone przez komórki układu odpornościowego – makrofagi, limfocyty T i B, naturalne zabójcy. Do tworzenia i funkcjonowania tych komórek dochodzi również do spełnienia pewnych genów, mutacja, w której zmniejsza się skuteczność odporności przeciwnowotworowej i może być dziedziczona.
  3. Naruszenie metabolizmu rakotwórczego. Jego istotą jest mutacja genów regulujących intensywność funkcji niektórych układów, których celem jest neutralizowanie, niszczenie i szybkie usuwanie substancji rakotwórczych z organizmu.

Korzystnym tłem dla rozwoju raka płaskonabłonkowego jest:

  • Wiek. Wśród dzieci i młodzieży choroba jest niezwykle rzadka. Odsetek przypadków gwałtownie wzrasta wśród osób powyżej 40 roku życia, a po 65 latach ta patologia występuje dość często.
  • Rodzaj skóry. Choroba jest bardziej prawdopodobna dla osób o niebieskich oczach, rudych i blond włosach i jasnej skórze, która jest trudna do opalenia.
  • Płeć męska. Wśród mężczyzn rak płaskonabłonkowy rozwija się prawie 2 razy częściej niż u kobiet.
  • Wady skórki.Rak może rozwijać się w klinicznie zdrowej skóry, ale coraz częściej – na tle piegi, teleangiektazje oraz brodawki narządów płciowych, zmian przedrakowych (choroba Bowena, Paget, skóra pergaminowa), w bliznach, które zostały utworzone w wyniku oparzeń i radioterapią, a następnie nowotwór wystąpić nawet po upływie 30 lat lub więcej, pourazowe blizny zmiany troficzne (skóra), w żylakowatość dróg zatok otwory kiedy zapalenie szpiku kostnego (dawka 20% dającego przerzuty), łuszczycę, czy czerwony płaski Oddziela się i gruźliczych zmiany tocznia rumieniowatego układowego i tym podobne. D.
  • Długotrwały spadek ogólnej odporności.

Wśród czynników prowokujących najważniejsze są:

  1. promieniowania ultrafioletowego ciężkiego, często, a długotrwałe wystawianie – opalanie, terapia PUVA z psoralenem, prowadzonej w leczeniu łuszczycy, a także odczulanie alergii na światło słoneczne. Promienie UV powodują mutację genu "TR53" i osłabiają odporność przeciwnowotworową organizmu.
  2. Jonizujące i elektromagnetyczne rodzaje promieniowania.
  3. Długotrwałe skutki wysokich temperatur, oparzenia, mechaniczne długotrwałe podrażnienia i uszkodzenia skóry, przedrakowe choroby dermatologiczne.
  4. Miejscowe działanie przez długi czas (w odniesieniu do konkretnych aktywności zawodowej) rakotwórczych – węglowodory aromatyczne, sadza, smoły węglowej, wosków, insektycydów, olejów mineralnych.
  5. General Medicine glikokortykosteroidów i leków immunosupresyjnych, terapia lokalna z arsenu, rtęci, chlorometyl.
  6. Infekcje HIV i wirusa brodawczaka 16, 18, 31, 33, 35, 45 typów.
  7. Niezdrowe i niezrównoważone odżywianie, przewlekła nikotyna i zatrucie alkoholowe.

Rokowanie bez leczenia jest niekorzystne – częstość występowania przerzutów wynosi średnio 16%. Spośród nich 85% przerzutów występuje w regionalnych węzłach chłonnych i 15% – w układzie kostnym i narządach wewnętrznych, najczęściej płuc, która zawsze kończy się śmiercią. Największe niebezpieczeństwo stanowią głowy i twarzy, nowotwory skóry (porażenia 70%), szczególnie raka płaskokomórkowego skóry nosa (nasada nosa) i guzy są zlokalizowane w czole w fałdów nosowo-wargowych okołooczodołowy obszary zewnętrznego przewodu słuchowego, czerwona część wargi zwłaszcza górny, na małżowinie usznej i za nim.Bardzo agresywny pod względem guzów przerzutowych również poniesionych na zamkniętych obszarach ciała, zwłaszcza w dziedzinie zewnętrznych narządów płciowych, zarówno kobiet jak i mężczyzn.

Obraz morfologiczny

W zależności od kierunku i charakteru wzrostu rozróżnia się następujące rodzaje raka płaskokomórkowego:

  1. Egzofityczne, rosnące na powierzchni.
  2. Endofityczny, charakterystyczny dla wzrostu infiltrującego (kiełkowanie w głębsze tkanki). Zagraża to szybkimi przerzutami, zniszczeniem tkanki kostnej i naczyń krwionośnych oraz krwawieniem.
  3. Mieszane – połączenie owrzodzenia ze wzrostem guza w głąb tkanek.

Mikropreparat badany pod mikroskopem charakteryzuje się obrazem wspólnym dla wszystkich postaci tej choroby. Polega na obecności komórek podobnych do komórek przypominających kolec, które kiełkują głęboko w warstwach skóry. Cechy charakterystyczne – wzrost jąder komórkowych i ich polimorfizmu nadmierne zabarwienie, brak łączników (mostki) między komórkami, zwiększoną liczbę mitoz (podział), nasilenie procesu keratynizacji w poszczególnych komórkach, obecność przewodów raka obejmującego kolczastego warstwę naskórka i tworzenie komórek, tak zwane , "napalone perły".Te ostatnie są zaokrąglonymi ogniskami nadmiernego rogowacenia z jednoczesną obecnością oznak niekompletnego rogowacenia w środku ognisk.

Według obrazu histologicznego rozróżniają:

  • rak płaskonabłonkowy skóry skóry (wysoce zróżnicowany);
  • niezróżnicowana forma lub rak niebledkowy.

Wspólny dla obu postaci jest nieuporządkowane rozmieszczenie grup płaskich atypowe komórki nabłonka ze wzrostem głębszych warstwach skóry właściwej i tkanki podskórnej. Nasilenie atypii w różnych komórkach może być różne. Przejawia się to zmiana kształtu i wielkości jąder i samych komórek, stosunek objętości jądra do cytoplazmy, obecność patologicznych rozszczepienie podwójnego zestawu chromosomów wielu rdzeni.

Wysoce zróżnicowany rak płaskonabłonkowy skóry

Charakteryzuje się najbardziej łagodnym przebiegiem, powolnym wzrostem i stopniowym rozprzestrzenianiem się do głębszych tkanek. Oznaki keratynizacji są określane zarówno na powierzchni, jak i na grubości.

Złagodzący guz może mieć wygląd wielu formacji, ale z reguły jest pojedynczy, korpulentny, żółtawy lub czerwony.Jego kształt jest okrągły, wielokątny lub owalny, czasem z zagłębieniem pośrodku. Podczas badania wzrokowego nowotwór może wyglądać jak płytka nazębna, węzeł lub grudka, której powierzchnia pokryta jest trudnym do usunięcia gęstym łuseczkiem zrogowaciałego nabłonka. W części środkowej owrzodzenia lub erozja są często utożsamiane z gęstymi, zrogowaciałymi krawędziami, które wznoszą się nad powierzchnią skóry. Erozyjna lub wrzodowa powierzchnia jest pokryta skorupą. Naciskając guz z jego centralnych lub bocznych części, horny masy są czasami oddzielone.

Rak płaskonabłonkowy bez skóry

Ma bardziej złośliwy charakter przepływu, w porównaniu z poprzednią postacią, objawiającą się szybkim wzrostem infiltracyjnym w głębokich warstwach skóry, szybszymi i częstszymi przerzutami w regionalnych węzłach chłonnych.

W tej postaci atypizm komórkowy i wiele mitów o charakterze patologicznym wyraża się ostro z niewielką reakcją elementów strukturalnych zrębu. W ogóle nie ma keratynizacji. W komórkach określa się jądra zanikające lub hiperchromiczne (redundantnie zabarwione).Ponadto, w przypadku niezróżnicowanej postaci raka, warstwy komórek nabłonka, które wyglądają jak gniazda, są oddzielone od warstwy naskórka, nie ma keratynizacji lub niewiele.

Główne elementy guza są reprezentowane przez ziarniste "mięsiste" miękkie formacje jako grudki lub węzły z elementami wzrostu (roślinność). Najczęstszą lokalizacją są zewnętrzne narządy płciowe, znacznie rzadziej twarz lub inne części tułowia.

Nowotwór może być pojedynczy lub wielokrotny, ma nieregularny kształt i od czasu do czasu nabywa podobieństwa do kalafiora. Szybko przekształca się w erozję lub wrzody, które łatwo krwawią przy niewielkim kontakcie, z nekrotycznym dnem pokrytym czerwonobrązową skórką. Brzegi owrzodzenia są miękkie, wznoszą się ponad powierzchnię skóry.

Czytaj także: Jak rozpoznać złośliwe mole

Objawy płaskonabłonkowego raka skóry

W zależności od objawów klinicznych, rozróżnia się następujące główne typy chorób, które można łączyć lub zmieniać na różnych etapach rozwoju:

  • typ guzkowy lub nowotworowy;
  • erozyjne lub wrzodziejące nacieki;
  • tablica;
  • brodawkowaty.

Rodzaj guzkowy lub nowotworowy

Powierzchowna lub sferoidalna postać raka płaskonabłonkowego skóry jest najczęstszym wariantem rozwoju nowotworu. Początkowy etap przejawia się jednym lub kilkoma spójnymi bezbolesnymi węzłami o gęstej konsystencji, których średnica wynosi około 2-3 mm. Lekko wznoszą się ponad powierzchnię skóry i mają matowobiałe lub żółtawe zabarwienie, bardzo rzadko – brązowe lub ciemnoczerwone, nie zmieniają się nad nimi skórny wzór.

Wystarczająco szybko wymiary węzła (guzki) zwiększa się, co prowadzi do guza przypomina bezbolesny żółtawy odcień szarości lub białawy z płytki, która to powierzchnia może być gładka lub lekko szorstka. Płytka również wystaje nieco ponad skórę. Jego gęste krawędzie mają postać wałka o nieregularnych, wyprofilowanych konturach. Z biegiem czasu depresja powstaje w centralnej części tablicy, która jest pokryta skorupą lub łuseczką. Po ich usunięciu pojawia się kropla krwi.

Ponadto występuje szybki wzrost wielkości patologii, przekształca się do centralnego wgłębienia erozji otacza wałek ostrymi gładkimi krawędziami i gęsty. Bardzo erozyjna powierzchnia pokryta jest skorupą.

Typ wrzodziejącego nacieku

Dla początkowego stadium raka płaskonabłonkowego typu wrzodziejąco-naciekającego charakterystyczny jest wygląd papuły jako głównego elementu, który ma wzrost endofityczny. Przez kilka miesięcy grudka przekształca się w węzeł o gęstej konsystencji, przylutowany do tkanki podskórnej, w której w ciągu 4-6 miesięcy występuje owrzodzenie o nieregularnym kształcie. Jego krawędzie są uniesione w formie krateru, którego dno jest gęste i szorstkie, pokryte białawym filmem. Owrzodzenie często przynosi cuchnący zapach. Wraz ze wzrostem witryny krwawienie występuje nawet w przypadku niewielkiego dotyku.

Na obwodowych częściach głównego węzła mogą tworzyć się "cielesne" guzki, w których zaniku powstają również wrzody, które łączą się z podstawowym wrzodem i powiększają jego powierzchnię.

Ta postać raka charakteryzuje się szybkim postępem i zniszczeniem naczyń krwionośnych, kiełkowaniem w mięśniach podstawowych, chrząstce i tkance kostnej. Metastazy rozprzestrzeniają się jako limfogenne do regionalnych węzłów, powodując czasem gęste nacieki i krwio-chnie do kości i płuc.

Płytkowa postać raka płaskokomórkowego skóry

Wygląda znacznie ewoluowały plotnovata czerwonego obszaru powierzchni skóry, które czasami pojawiają się przed ledwie wykrywalne przez oględziny małymi wstrząsami. Element ma szybki wzrost obwodowy i endofityczny w sąsiednich tkankach, któremu często towarzyszy ostry ból i krwawienie.

Brodowaty rak płaskonabłonkowy skóry

Występuje stosunkowo rzadko i jest jedną z form egzofitycznych. Początkowo objawia się jako pierwotny, górujący nad powierzchnią skóry i szybko rosnący, guzek. To powoduje powstawanie dużej ilości masy rogowej, powodując węzeł staje się nierówna z części środkowej i dużą liczbę małych rozszerzonych naczyń włosowatych. Daje to guz znajdujący się zwykle na szerokiej podstawie i mały przesuwny widok ciemnoczerwonego lub brązowym „kalafiora”. W późnych stadiach rozwoju rak brodawkowaty przekształca się w infekcję wrzodziejącą.

Wariantem brodawkowatej formy jest brodawka, która w starszym wieku może objawiać się rakiem skóry.W przypadku postaci brodawczej charakteryzuje się bardzo powolnym rozwojem i niezwykle rzadkimi przerzutami. Ma żółtawe lub czerwonawo-brązowe zabarwienie, bulwiastą powierzchnię pokrytą brodawkami i skorupą hiperkeratogenną.

Leczenie raka płaskonabłonkowego skóry

Wybór leczenia zależy od:

  1. Histologiczna struktura guza.
  2. Jego lokalizacja.
  3. Stadium procesu nowotworowego, biorąc pod uwagę obecność przerzutów i ich rozpowszechnienie.

Chirurgiczne wycięcie

Niewielki guz bez przerzutów chirurgicznie wycina się w niezakażonych tkankach, cofając się 1-2 cm od jego krawędzi. Jeśli operacja zostanie wykonana prawidłowo, lek na 5 lat wynosi średnio 98%. Szczególnie dobre wyniki obserwuje się, gdy guz jest wycinany jednym blokiem za pomocą tkanki podskórnej i powięzi.

Radioterapia

Przy niewielkich rozmiarach guza w stadium T1 i T2, promieniowanie rentgenowskie o zamkniętym ogniskowaniu może być stosowane jako niezależna metoda. Na stopniach T3-T4 metoda radialna jest stosowana do przygotowania przedoperacyjnego i terapii pooperacyjnej. Jest szczególnie skuteczny w leczeniu głęboko osadzonych guzów skóry.Ponadto, ekspozycja na promieniowanie jest wykorzystywana do tłumienia możliwych przerzutów po chirurgicznym wycięciu leżącego u podłoża guza oraz jako paliatywna metoda dla nieoperacyjnego raka (w celu spowolnienia jego rozprzestrzeniania się).

Duży rozmiar nowotworu przy braku przerzutów jest wskazaniem do stosowania zdalnego gamma-terapię, a jeśli to możliwe, terapię kombinowaną prowadzi się za pomocą promieni rentgenowskich i promieniowanie gamma, rodnika usunięciu guza z lokalnych węzłów chłonnych.

Kriodestrukcja i elektrokoagulacja

Leczenia drobnokomórkowego raka płaskonabłonkowego powierzchniowo zróżnicowane z lokalizacji na cryodestruction ciała możliwe, ale uprzedniego potwierdzenie rodzaju nowotworu wstępnego biopsji. Usuwanie złośliwych formacji skóry o tym samym charakterze o średnicy mniejszej niż 10 mm w okolicy twarzy, warg i szyi może być wykonywane przy użyciu techniki elektrokoagulacji, której zaletą jest mniej traumatyczne.

Chemioterapia

Chemioterapia w przypadku raka płaskonabłonkowego jest zalecana przede wszystkim przed zabiegiem chirurgicznym w celu zmniejszenia wielkości zmiany, a także w połączeniu z metodą radioterapii w przypadku nieoperacyjnego raka.W tym celu, takie leki jak fluorouracyl, bleomycyna, Tsisplastin, interferon-alfa, kwas 13-cis-retinowy.

Leczenie nowotworów za pomocą środków ludowej jest nie do przyjęcia. To może prowadzić tylko do utraty czasu i rozwoju przerzutów. Stosowanie środków ludowych jako pomocniczych jest możliwe tylko na zalecenie lekarza w leczeniu promienistego zapalenia skóry.

Alternatywne terapie

Nowoczesną obróbce fizycznej w onkologii obejmuje również sposoby leczenia fotodynamicznego z wykorzystaniem wstępnie wybraną specjalny barwnik uczulający (PDT), jak również leczenie lazeroindutsirovannoy svetokislorodnoy (LISKT). Sposoby te wykorzystywane są przede wszystkim w leczeniu osób w podeszłym wieku, w przypadkach, gdy istnieje poważne współistniejące choroby, umiejscowienie guza chrząstki i na powierzchni, zwłaszcza w obszarze oczodołu, ponieważ nie mają one niekorzystnego wpływu na oczy zdrowych tkanek miękkich i chrząstki.

Bieżącą identyfikację przyczyny i tła, w którym rozwija się proces złośliwy, usunięcie (jeśli to możliwe) lub zmniejszenia wpływu prowokując czynniki są istotne elementy do zapobiegania przerzutom i zapobieganiu nawrotom raka płaskonabłonkowego,powstające średnio w 30% po radykalnym leczeniu.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Loading...
Podoba Ci się ten post? Udostępnij znajomym:

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!: