Pseudofurunculosis: typowe objawy, przyczyny i zasady leczenia

Typowa piodermia u młodych pacjentów: pseudofurunoza

Psevdofurunkulez – ostre, podostre lub przewlekłe choroby skóry, wpływając na naskórku, skórze właściwej i tkance podskórnej (tłuszcz podskórny). Odnosi się do typowego ropne zapalenie skóry, dermatozy tj sączących się z (powstawania wyładowania ropnych).

Dane epidemiologiczne są kontrowersyjne. Wskazuje się na rozwój pseudofurunu w 2-12% przypadków. Najczęstszym wariantem klinicznym jest pseudofurunoza noworodków. Podczas rozwoju choroby obserwuje się wielokrotne zaangażowanie gruczołów potowych przy powstawaniu dużych podskórnych ropni. Czy pseudofurunoza występuje u dorosłych? W literaturze takie przypadki są opisane, ale jest ich niewiele. Częściej u pacjentów w starszej grupie wiekowej tworzą się prawdziwe furunculozy.

Przyczyny powstawania patologii

Głównym kontyngentem pacjentów dermatologów z pseudofurunicą są dzieci do pierwszego roku życia. Etiologia pseudofurunktury jest złożona i zależy od wielu przyczyn. Wśród nich:

  • Uszkodzenie warstwy skóry przez chorobotwórczą florę

Dermatologia kliniczna uważa, że ​​Staphylococcus aureus jest głównym winowajcą choroby. W rzeczywistości lista czynników jest szersza, oprócz izolowanych gronkowców: Escherichia coli, protea, streptococcus (alfa-hemolityczne, beta-hemolityczne).Ustal, czy patogen może być wynikiem bakteriologicznej inokulacji skrobania ze skóry lub wysięku z ropnia. W połowie przypadków patogenna flora u dzieci występuje nawet na oddziale położniczym, co powoduje jatrogenny charakter zakażenia. Obwinianie personelu medycznego, nie wystarczy, aby przestrzegać zasad higieny osobistej, przetwarzania artykułów gospodarstwa domowego.

  • Pseudofurunculosis Figner (inna nazwa patologii)

Rozwija się w wyniku zmniejszonej odporności. Jest to główny czynnik ryzyka zranień rannych. Przyczyny problemów: wcześnie zaprzestaniu karmienia mlekiem matki (mleko z piersi – jest niezbędnym źródłem specyficznych immunoglobulin) późne wprowadzenie pokarmów uzupełniających, stosowanie niskiej jakości sztucznych mieszanek.

Istnieją czynniki ryzyka, które przyczyniają się do zwiększenia prawdopodobieństwa wystąpienia zakażenia: historia chorób zakaźnych (w tym kandydozy), złamania zasad higieny (brudnej bielizny, przedwczesna zmiana pieluchy), nadmierne pocenie się, czy nadmierne pocenie się, przegrzania, biegunki u niemowląt, całkowita niewłaściwej opieki nad dzieckiem.

Przyczyny pseudofurunu są rozpatrywane w kompleksie.Problem ma charakter polietylenowy.

Stopień uszkodzenia w powierzchownej i głębokiej pseudofurunkturze

Obraz kliniczny pseudofurunculosis

Głównym klinicznym wariantem przebiegu procesu patogennego jest całkowite zaangażowanie gruczołów potowych i głębokie występowanie ropnia w podskórnej tkance tłuszczowej. Pełny cykl choroby trwa od 3 do 10 dni. Na pierwszym etapie następuje ogólne pogorszenie samopoczucia dziecka: objawia się to kaprysem bez powodu, ciągłym płaczem, naruszeniem snu. Temperatura ciała wzrasta do oznak podgorączkowo-gorączkowych (37,5-39 ° C, możliwe są duże wartości).

Wraz z rozwojem pseudofucunculosis pojawiają się lokalne objawy. W tłuszczu podskórnym tworzą się małe nienaruszone guzki. Po 1-2 dniach zwiększają swój rozmiar. Podczas badania palpacyjnego odnotowuje się fluktuację (ruch spontaniczny węzła, wskazujący zawartość ropną). Wymiary struktur węzłowych różnią się średnicą: od grochu po orzech.

Skóra nad zmianą jest przekrwiona, ma czerwony odcień. Po dotknięciu są bolesne.

Po kolejnym dniu skóra pęka, gęsta ropna zawartość ropnia ustępuje. Rana leczy się sama z tworzeniem się szorstkiej blizny.Na tym etapie możliwa jest wtórna infekcja miejsca z rozwojem phlegmon lub sepsy. Konieczne jest stosowanie miejscowych środków antyseptycznych i przeciwbakteryjnych.

Z powierzchownymi uszkodzeniami powstają małe ropnie, które trudno odróżnić od klasycznych wrzodów. Rozdzielczość występuje niezależnie wraz z rozwojem strupa i stopniowym zbliżaniem się obszaru.

Osłabione dzieci mają powtarzający się proces. Pseudofurunculus jest powtarzany co 15-20 dni z pełnym cyklem.

Lokalizacja procesu – biodra, pośladki, fałdy ciała.

Środki diagnostyczne

Badanie pacjentów z podejrzeniem pseudofunika jest prowadzone przez dermatologa. Oceniając, że lekarz polega na anamnezie życia (obecność zakaźnych ognisk, kontaktów z pacjentami w przeszłości), dane obiektywne.

Podczas badania palpacyjnego występuje charakterystyczny objaw fluktuacji dużych węzłów z niezmienioną skórą nad zmianą we wczesnych stadiach. Fizyczne dochodzenie nie dostarcza wyczerpujących danych.

Konieczne jest przebicie struktury guzowatej lub skrobanie ze skóry na etapie rozpoznawania choroby. Biomateriał jest wysyłany do laboratorium w celu kompleksowej oceny i przeprowadzenia hodowli bakteriologicznej na pożywce.Po 3-7 dniach wysiewa się kultury bakterii, określa się główny patogen. Już na tym etapie diagnostycy mają możliwość wywierania wpływu na florę za pomocą środków przeciwbakteryjnych i identyfikacji oporności na leki.

Konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki różnicowej pseudofurunu z klasyczną fuzją, kręczem pęcherzycowym, epidermolizą pęcherzową, rumieniem, chorobą Kawasaki.

  • Klasyczna furunculosis charakteryzuje się ropnym rdzeniem w środku ropnia (patrz także "Furuncle"). Z podobną pseudofurunculosis nie obserwuje się. Jest to główna różnica między pseudofurunozą a chorobą.
  • Syfilityczny pęcherzyca. Zdefiniowany przez mniejszy rozmiar niż z opisaną patologią. Czas trwania okresu ostrego jest wyższy i wynosi od 10 do 14 dni. Występuje głęboka infiltracja tkanek, po otwarciu ropnia powstaje defekt o długim okresie gojenia.
  • Epidermoliza pęcherzowa. Określa się to poprzez tworzenie małych grudek wypełnionych surowicami. Ropne wydzielanie jest rzadkie. Zmiana blizny jest nieobecna, czas gojenia wynosi około 1-3 dni.
  • Rumień.Powiązany z manipulacją medyczną. Charakterystycznym znakiem jest cyjanotyczny odcień skóry w zmianach, powstawanie małej papule w środku obszaru pigmentowanego.
  • Choroba Kawasaki. Istnieją ogólne objawy, w tym hipertermia, zaburzenia rytmu serca, krzepliwość krwi.

Leczenie miejscowe i ogólne

Leczenie pseudofurunii jest złożone, z użyciem leków z kilku grup farmaceutycznych.

Zastosowane środki antyseptyczne do zewnętrznego leczenia skóry. Fukortzyna, roztwór zieleni brylantowej, słaby roztwór nadmanganianu potasu, nadtlenek wodoru, chlorheksydyna. 2-4 razy dziennie przez 7-14 dni, aż do całkowitego ustąpienia patologii.

Lokalne antybiotyki. Wyznaczany indywidualnie, w oparciu o wrażliwość flory na określone leki (według wyników sadzenia zbiorników).

Glukokortykoidy zmniejszają intensywność stanu zapalnego. Maści oparte na prednizolonie.

Na poziomie systemowym stosuje się makrolidy, fluorochinolony (antybiotyki o szerokim spektrum działania), immunomodulatory, retinoidy.

Pod koniec ostrej fazy lub w obecności głębokiej piodermii zalecana jest terapia UHF.Czas trwania leczenia – 5-10 sesji.

Skuteczność terapii ocenia się według następujących kryteriów:

  • Zwyrodnienie węzłów patologicznych.
  • Nabłonkowe wady wrzodziejące.
  • Brak nawrotów.

Pokrewne artykuły: Leczenie piodermii

Środki zapobiegawcze

Nie opracowano szczegółowej profilaktyki pseudofunikazy. Konieczne jest przestrzeganie ogólnych środków zapobiegania piodermii:

  • Z czasem potraktuj powierzchnie rany środkami antyseptycznymi.
  • W leczeniu chorób ogólnoustrojowych, aby zapobiec tworzeniu się trzeciorzędowych ognisk zakaźnych.
  • Kompleksowo leczyć patologię endokrynologiczną, profil hematologiczny.

Aby zapobiegać dzieciom:

  • Dokładnie przestrzegaj zasad higieny (zmieniaj ubrania, pieluchy raz dziennie).
  • Kontynuuj karmienie piersią przez długi czas.
  • Z czasem wprowadzisz uzupełniające się produkty spożywcze. Wcześniej zaleca się konsultację z pediatrą.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Loading...
Podoba Ci się ten post? Udostępnij znajomym:

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!: